Depresja na emigracji

W dzisiejszych czasach coraz więcej ludzi decyduje się na zarobkowe wyjazdy zagraniczne. Młodzi ludzie wyjeżdżają z kraju po lepszą przyszłość, tymczasem na obczyźnie często podejmują pracę poniżej swoich kwalifikacji i nie potrafią się odnaleźć w nowej rzeczywistości. Nawet jeśli dostaną wymarzoną pracę i dobrze zarabiają, to w obcym kraju czują się bardzo samotnie. Taki wyjazd to przede wszystkim wielka życiowa zmiana, a skutki takich zmian bywają różne. W przypadku emigracji konsekwencjami psychologicznymi są m.in.:

• zmiana otoczenia
• zmiana środowiska pracy, współpracowników
• rozłąka z rodziną
• poczucie samotności i wyobcowania w innym kraju

Współczesne życie na emigracji dalekie jest od ideału. Często nie jest  łatwo, szczególnie na początku, a wysokie koszty życia sprawiają, że uzbieranie wymarzonej kwoty i powrót do domu oddalają się w czasie.  Czar pryska. Pojawia się uczucie rozczarowania, które może powodować narastanie frustracji. Jeśli do tego dochodzą jeszcze kolejne problemy, jak np. bariera językowa, to prawdopodobieństwo wystąpienia zaburzeń psychicznych, w tym depresji, wzrasta. Wielu ludzi decyduje się na wyjazd za granicę w pojedynkę, „za chlebem”, pozostawiając w kraju rodzinę. Znajdując się kilka tysięcy kilometrów od swoich bliskich trudno uzyskać realne wsparcie. Osamotnienie, praca poniżej kwalifikacji oraz stres wywołany trudnościami w przystosowaniu się do nowych warunków życia mogą przyczynić się do powstania zaburzeń depresyjnych. Depresja w obcym kraju bywa więc często wynikiem emigracji. Nie bez znaczenia dla pogłębiania się tego stanu jest stres, osamotnienie i brak wsparcia społecznego. Do tego może dojść także poczucie, że jest się zdanym wyłącznie na siebie. To niezwykle obciąża psychicznie i utrudnia normalne funkcjonowanie. U emigranta może się wtedy pojawić lęk, bezsenność i poczucie braku nadziei, które mogą być pierwszymi zwiastunami depresji.

Emigracja może przyczyniać się do powstawania zaburzeń depresyjnych przede wszystkim dlatego, że na obczyźnie człowiek doznaje wielu związanych z nimi czynników ryzyka. Stres, frustracja oraz poczucie osamotnienia potęgowane jest przez oddalenie od rodziny i przyjaciół, a natrafiające się trudności przysparzają negatywnych myśli, z którymi trudno poradzić sobie na własną rękę. Również znalezienie odpowiedniego specjalisty w przypadku nieznajomości języka może stanowić dodatkowy problem.

W takim wypadku pomocne mogą okazać się konsultacje online, np. w Wirtualnym Gabinecie Wemenders, gdzie można nawiązać wideokonferencję ze specjalistą online.

Oczywiście nie wszyscy emigranci zachorują na depresję, jednak wielu z nich doświadcza trudności psychologicznych związanych z nową sytuacją życiową na obczyźnie, a te lekceważone mogą w konsekwencji doprowadzić do zaburzeń afektywnych.

Anna Góra, Fundacja Wemenders

Jak wspierać chorego na depresję?

Depresja jest zaburzeniem psychicznym, które dotyka nawet 20% populacji. Każdy człowiek miewa okresy gorszego samopoczucia, jednak depresja to coś więcej niż przejściowe przygnębienie czy obniżenie nastroju. Epizody depresyjne mogą trwać od kilku tygodniu do kilkunastu miesięcy, a choroba wpływa nie tylko na nastrój, ale zmienia także sposób myślenia i odczuwania oraz często prowadzi do zaburzeń łaknienia i snu. Osoby cierpiące na depresję mogą odczuwać smutek bez żadnego racjonalnego powodu, czuć się ciągle zmęczone oraz mieć trudności z koncentracją.

Symptomy depresji pojawiają się stopniowo i z różnym nasileniem, jednak często można zauważyć, że z ukochaną osobą czy przyjacielem dzieje się coś złego.  
Objawy depresji, które możesz zauważyć u swojego bliskiego to:

• obniżenie nastroju, smutek

• poczucie winy

• brak nadziei

• brak motywacji i energii

• niepokój, drażliwość

• utrata zainteresowania rzeczami, które wcześniej go interesowały

• zmiana apetytu - utrata lub jego zwiększenie

• zmiany w nawykach snu – bezsenność lub zwiększenie

• niska samoocena

• płacz bez wyraźnego powodu

• unikanie kontaktu z rodziną i przyjaciółmi

• utrata zainteresowania seksem

• chęć zrobienia sobie krzywdy lub myśli samobójcze

Jeżeli wydaje Ci się, że Twój bliski doświadcza kilku z wymienionych objawów przez dłużej niż 2 tygodnie, to powinieneś zasięgnąć porady specjalisty.

Mój bliski ma depresję. Co zrobić, by pomóc? 

Po pierwsze, zadbaj o siebie. To może zabrzmieć dziwnie, ale jeśli sam nie czujesz się wystarczająco silny, wspieranie osoby cierpiącej na depresję może być zbyt przytłaczające. Prawdopodobnie będziesz często doświadczać uczuć takich jak: złość, strach, poczucie winy, frustracja, przygnębienie i bezsilność. Jest to całkowicie normalne - ważne, abyś również Ty miał wsparcie w tych trudnych chwilach.

Trudno wytłumaczyć, na czym polegają zaburzenia depresyjne, komuś, kto sam ich nigdy nie przeżył. Zapoznaj się z objawami i pamiętaj, że depresja to choroba. Choroba, która utrudnia cierpiącym na nią kontakt z otoczeniem. Postaraj się więc nie brać do siebie nastroju i braku zainteresowania swojego bliskiego. Osoby z depresją często czują się ciężarem i izolują od najbliższych. Nie dawaj tego odczuć swojemu bliskiemu, zachęć go do mówienia i słuchaj, nie oceniając. Unikaj komentarzy typu: „po prostu weź się w garść”, „otrząśnij się z tego” czy „wstań wreszcie z łóżka”.  Depresja to choroba, nie lenistwo. Jeśli Twój bliski mógłby po prostu wstać i poczuć się lepiej, z pewnością zrobiłby to.  Postaraj się zrozumieć, że codzienne czynności stały się dla niego niezmiernie trudne do wykonania i pomagaj mu w nich. Na każdym kroku zapewniaj, że go wspierasz.

Daj sobie czas. Wspieranie osoby chorującej na depresję nie jest łatwe. Trzeba wykazać dużo cierpliwości, współczucia i bezwarunkowej miłości w kontakcie z osobą, która jest przygnębiona i negatywnie nastawiona. Często możesz czuć się emocjonalne wycieńczony. Szukaj wsparcia u rodziny i przyjaciół i rób rzeczy, które sprawiają Ci przyjemność. Trudno będzie Ci być oparciem dla chorego bliskiego, jeśli sam nie będziesz czuł się dobrze.

Jednak jeśli osoba, którą się opiekujesz, miałaby myśli samobójcze lub rozważała samobójstwo, nie wolno Ci zostawiać jej samej. W takim przypadku powinieneś koniecznie zgłosić ten fakt psychiatrze.

Aby upewnić się, czy to, co przeżywa Twój bliski to depresja, możesz wykonać test dostępny na portalu Fundacji Wemenders.

Anna Góra, Fundacja Wemenders